صدای باران
سر امتحانات زندگی است که معلوم می شود واقعا چقدر بلدیم . کسی سوال جلوی ما نمی گذارد . به ما می گویند زندگی کن و از پس خودت بر بیا. فقط خودت . و کسی کار ندارد که ما چقدر جزوه جمع کرده ایم اما از خودمان بی خبریم. امتحان تئوری هم برگزار نمی شود ، از کسی هم درس نمی پرسند. فقط زندگی کن همین . نیمه شب آواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال پرسه ای آغاز کردیم در خیال دل بیاد آورد ایام وصال دل بیاد آورد اول بار را خاطرات اولین دیدار را آن نظر بازی و آن اسرار را آن دو چشم مست آهو وار را همچو رازی مبهم و سر بسته بود چون من از تکرار او هم خسته بود آمد و هم آشیان شد با من او همنشین و هم زبان شد با من او خسته جان بودم که جان شد با من او ناتوان بودم توان شد با من او دامنش شد خوابگاه خستگی این چنین آغاز شد دلبستگی وای از آن شب زنده داری تا سحر وای از ان عمری که با او شد تا به سر مست او بودم ز دنیا بی خبر دم بدم این عشق می شد بیشتر آمد و در خلوتم دم ساز شد گفتگوها بین ما آغاز شد گفتمش در عشق پابرجاست دل گر گشایی چشم دل زیباست دل گر تو زورقبان شوی دریاست دل بی تو شام بی فرداست دل عشق روی تو حیران شده درپی عشق تو سرگردان شده گفت در عشق تو وفادارم بدان من تورا بس دوست می دارم بدان شوق وصلت را بسر دارم بدان چون تو مخموری خمارم بدان با تو شادی می شود غم های من با تو زیبا می شود فردای من گفتمش عشقت به دل افزون شده دل ز جادوی رخت افزون شده جز تو هر یادی به دل مدفون شده عالم از زیبایی ات مجنون شده بر لبم بگذشت لب ، یعنی خموش طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش در سرم جز عشق او سودا نبود بهر کس جز او در این دل جا نبود دیده جز بر روی او بینا نبود همچو عشق من، هیچ گل زیبا نبود روزگار ... روزگار ... دیگه از روزگار نمیگم چون همه میدونن که روزگار با عاشق و معشوق چیکار میکنه ... زندگی آغاز شده بود. در کمر کش گذر کشدار آفتاب رنگ پریده پاییز از روی ایوان ، بیدار شدم. ناگهان زندگی را دیدم . و زندگی ناگهانی نبود . مدتها بود که در گذر بود . و من نمی دانم تصویر دل من در آسمان است یا تصویر آسمان در دل من ؟! کدام شفاف تریم ؟! کدام آیینه دیگری شده ایم ؟! جایی دیگر آسمان ابری نیست و آفتاب به زیبایی می درخشد ، فهمیدم پس باز هم کار دل است !
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
