تبليغاتX
صدای باران - راز ماندن


صدای باران

کوه پرسید ز رود

زیر این سقف کبود

راز ماندن در چیست ؟     گفت: در رفتن من

کوه پرسید : و من؟         گفت: در ماندن تو

بلبلی گفت: و من ؟        خنده ای کرد و بگفت:در غزلخوانی تو

آه از آن آبادی

که در آن کوه رود

رود .مرداب شود

و در آن بلبل سرگشته سرش را به گریبان ببرد

و نخواند دیگر

من و تو ....بلبل و کوه و رودیم

راز ماندن جز ....

در خواندن من ...ماندن تو ...رفتن یاران سفر کرده ی مان نیست ...بدان

                                                                                    ((سپهر))

نوشته شده در یکشنبه 6 آبان1386ساعت 8:37 بعد از ظهر توسط قطره| |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ